Anlaşılan o ki Cumhurbaşkanı, çok istediği ve bütün eleştirilere kulak tıkayarak kabul ettirdiği başkanlık sisteminin, parlamenter sistemde oy oranıyla sınırlanmayan ve çok daha garantili olan iktidar imkanını nasıl riskli hale getirdiğini pek düşünmemiş.
Şimdi düşünmeye başladığında da pek sağlam bir fikir bulabildiği söylenemez. Zira, baraj ister yüzde 50, ister yüzde 40 +1 olsun, en nihayet seçimi kazanmak en yüksek oyu almak gerekir. Bu durumda barajın inmesi bir işe yaramaz. Yerel seçimlerde baraj yoktu ve Millet İttifakı büyükşehirleri almayı başardı.
Kazanan takım ve kazanan taktik ortadayken; baraj kalkacak olsa bile muhalefetin cumhurbaşkanlığı seçiminde Erdoğan’ın istediği gibi çok adayla seçime girmesi sıfır ihtimaldir. Erdoğan’ın varsayımı, son günlerde iktidar kanadı tarafından çokça dile getirilen Millet İttifakı içinde kavga olduğu duyumuna dayanıyorsa bu da pek isabetli sayılmaz. Çünkü, açıkça görünüyor ki Millet İttifakı kazanmanın kıymetini biliyor ve kendilerine kazandıran taktiğini bozmayacak kadar da siyasetten anlıyor. Yerel seçimde oluşan ve giderek gelişen siyasi üstünlüğü yakaladıktan sonra, seçim sonucuna olumsuz yansıyacak bir taktik hata yapmayacaklardır.
