Ne Barzani ne Kürt entelektüelleri emperyal güçlerin bölgedeki devletlerle kurdukları ilişkilere, kendileriyle kurdukları ilişkilerden daha fazla önem verdiğini göremedi. “Bıji Obama” bir garabetti örneğin. Referandum sırasında İsrail bayrağı sallamak da IKBY’nin dostlarının sayısını azaltan bir tutumdu.
Emperyalizmle bir ‘kurtuluş” gelecekse bile bunun bir esaret olacağını söylemeye gerek yok. Emperyalizmin bölgedeki tüm tasarrufları için adeta bir ‘kolaylaştırıcı’ durumuna düşürdü kendisini Barzani. Bu nedenle bölgede Kürt olmayan halkların tepkisini topladı.
Şimdi referendum kararından sonra çıkan ‘bağımsızlık’ kararınını bahane eden Irak hükümeti, kendisini destekleyen ‘Kürt korkusu’ duyan ne kadar devlet varsa onların da desteğiyle IKBY’yi ezercesine üzerine yürüyor. Irak merkezi hükümeti ABD demektir, Türkiye demektir, İran demektir. Düne kadar Irak hükümetini ciddiye almayan Türkiye de İran da şimdi onun yanındadır. Sadece onlar değil, ABD de.
Şu ana kadar sadece İsrail’den bir ses çıkmadı. Referandum öncesi “Bağımsız Kürdistan”ı destekliyoruz” diyen İsrail’den ses seda yok.
Barzani şimdi bölgedeki komşularıyla başbaşadır, yalnızdır. Anti-emperyalizmi anımsamak için belki de tam zamanıdır.
