İşin kara mizahı bir yana, hükümetin kadınların yapacağı çocuk sayısından gençlerin eğlence biçimlerine kadar her konuda standart getirmesi, ortaçağ mantığına rahmet okutan ama ne yazık ki toplumda da alışkanlık yaratan bir durum oldu. Tarih boyunca iktidarlar gülmekten korkmuştur. O yüzden mizah iktidarların hem en büyük korkusu hem en büyük düşmanı olmuştur.
Toplumsal açıdan bakınca da mizah insanların her türlü acıya dayanabilmesinde önemli bir güç kaynağıdır. Örneğin bir konuyu, bir iktidarı gülünç hale getirmek kadar ciddi bir eleştiri yoktur. AKP iktidarının da medyanın bütün bölümüne yönelik susturma girişiminin yanı sıra, mizahı ayrıca kelepçelemeye çalışması da bundandır. Türkçemizde kara mizah olarak tanım bulan bu eleştiri biçimi son dönemde iyice azaldı. Bunun başlıca nedeni iktidar korkusu. Direnen usta kara mizahçılarımızı selamlayıp genel durumu yorumlamak gerekirse kara mizahın yerini para mizah aldı. İnsanları hoş ve boş şeylerle güldürmek hem tehlikesiz hem de kazançlı.
Gelin görün ki Arınç’ın değerlendirmeleriyle birlikte burada da yeni bir tehlike var. Görünen o ki para mizahçılarımızın özellikle kadınlarımızı güldürecek konularda daha dikkatli olması gerekiyor. Kahkaha atmadan hafif bir tebessüm, o kadar.
