Bugün içinde ‘uyuşturucu’ geçen operasyonlar da ‘ünlüler’ diye başlayan haberlere konu oluyor. Uyuşturucuyla ilgili neyin suç neyin suç olmadığı yasalarda açık. Ama bütün bunlardan öte en büyük ‘suç’ şu:
Kullanma yaşının 9’a kadar inmesine karşın buna çare üretememek!
Kesin veri yok. Tahmini rakam, yıllık dönen paranın 500 milyar dolar olduğu yönünde. Klasik tanım şu:
Uyuşturucu hammaddesi Afganistan’dan bir birimle yola çıkar; Türkiye’nin doğu sınırından 10 birimle girer, batı sınırından 100 birime çıkar. Brüksel’de 1000 birimden işlem görür.
Bu trafikten her kaçakçı ağırlığına göre pay alır.
Son yıllarda iki ciddi durum oluştu:
1- Uyuşturucu artık Türkiye’nin doğusundan girip batısından çıkmıyor. İçeride de pazar oluştu.
2- Tersinden de trafik başladı. Örneğin uluslararası alanda, “Varış noktası Türkiye olan uyuşturucu yüklü gemi Akdeniz’de yakalandı” haber olabiliyor. Bu varış noktasındaki sorumlular kim? Kamuoyu bilmiyor.
İşte asıl sorun bu trafiği durdurmak.
Silivri’de mahpusken cezaevi içinde üç cezaevi değiştirdik. Bir ara ‘baronlar’ bölümüne koydular bizi. Bir avukat görüşünden dönerken yüklü miktarda uyuşturucu yakalatan kişi şunu söylemişti:
“Tutuklanmasaydım Ege sahillerinde site kuracaktım. Ama yakalanınca buraya geleceğimi biliyordum. Anlaşamadığımız ortak bizi ele verdi!”
Geçtiğimiz yıllarda bir narkotik uzmanı anlattı: “Bir okulda uyuşturucu yoğundu. Komşu okula sıçramasından korktuk. Orada bilgilendirici konuşmalar yaptık. Bir süre sonra öğrendik ki ilk kez duyan öğrenciler merak edip ulaşmış!”
Bu habercilik… Bu ‘ünlülere’ operasyon şekli… Uyuşturucu ile mücadele mi uyuşturucu üzerinden hesaplaşma mı gündeme uyuşturucu vermek mi?
Yoksa hepsi mi?
Gündemden saç teli alsak kesin pozitif çıkar!
