Kimse Türkiye’den Ortadoğu’daki bu kadar vahim gelişmeler karşısında seyirci kalmasını bekleyemez, zaten yanlış da olur.
Ama seyirci kalmakla, içine dalmak, taraf tutmak arasında da dağlar kadar fark var.
İslam’ın biri Sünni, diğeri Şii mezheplerinin temsilciliği iddiasındaki Suudi Arabistan ve İran gibi iki din devleti arasındaki ihtilafta, nüfusunun büyük kısmı Sünni, bir kısmı Alevi olan ve laik, demokratik, hukuk devleti temelinde bir anayasa ile yönetilen Türkiye’nin taraf tutması doğru olmaz.
Hiç değilse bu defa taraf olmayarak Ankara’nın yaşananlardan ders çıkarma yeteneği sergilenebilir, tabii Ankara’nın da bu konularda tek ses halinde konuşması kaydıyla.
