Biz gazeteciler, çok partili hayata geçişten sonra tuhaf bir âdet edindik, memleketin idaresinde söz sahibi olduğumuza inandık!
İşte bu yüzden sık sık yeni lider adayları bulup meydana sürdük, pompalayıp durduk ama basının “lider” olmasını istediği isimlerin çoğu daha ilk seçimde silinip gitttiler, kendilerine destek veren gazetelere derin hayal kırıklıkları yaşattılar, siyaset sahnesinde kalmayı başaranlar ise zamanla bıkkınlık yarattı!
Kemal Kılıçdaroğlu bu hayal kırıklıklarından biri ve mağlûplar resmigeçidinin son figürü oldu!
Lider yaratma sevdalısı basınımız şimdi bir zamanlar “sakin güç” diye baştâcı ettiği Kılıçdaroğlu’ndan daha güçlü esip gürleyen, daha akıcı konuşan ve daha bir magazin figürü görünen Muharrem İnce’yi buldu ya, memleketin yeni liderinin Muharrem Bey olması gerektiğine hükmediyor ve haftalardır onu öne çıkartıyor.
Basınımızın gaz verdiği lider adaylarının şimdiye hep mağlûbiyete uğramaları kuralı gözönüne alındığı takdirde, bu çabanın Muharrem Bey’in siyasî geleceği bakımından hiç de hayırlı olmadığı hemen farkedilir…
Kemal Kılıçdaroğlu’nu bir zamanlar yere-göğe koyamayan yazarlarımızın onu kullanılmış bir mendil gibi buruşturup yere atmalarından ibaret son yazıları, bugünlerin ileride yazılacak olan siyasî tarihinde birer ibret vesikası olarak yer alacaktır!
