Ateşi yakan Geziciler oldu, ama sürekli odun taşıyan ve gerilimi tırmandıran Başbakan’dan başkası değil.
Erdoğan ülkeyi kutuplaştırarak, uzun süren iktidarının yıpratıcı sonuçlarından sıyrılmayı ve 17 Aralık soruşturması gibi alenî yolsuzluk ithamlarını bertaraf etmeyi ve bu vesilelerle arkasındaki kitlenin desteğini tazelemeyi başardı. Ne kadar etkileyici bir başarı. Görüyorsunuz, Soma’da 301 işçi hayatını kaybediyor, ama kimse Hükümet’in bu hadisedeki doğrudan payını sorgulayamıyor.
Neden? Çünkü Başbakan kendisini savunmak yerine kendisini eleştirenlere savaş açıyor ve kontrollü öfkesi ile toplumun infialini onların üzerine kanalize ediyor.
Siyasal alandaki o kadar anormalliğe rağmen, ekonomide bir kriz beklentisinin olmaması, aradaki tezadın bilinçli politikalarla oluşturulduğunu gösteriyor. Ekonomik göstergeler çok kötü değil. Umudun görünen tek sigortası ise, bütün ekonomik kontrol araçlarını sıkı bir şekilde elinde tutan Erdoğan’ın kendisi. Türkiye ayyuka çıkan yolsuzlukları, derin bir ekonomik krizin içinden geçerken tartışıyor olsaydı, İktidar bu kadar sağlam ayakta kalabilir miydi?
Türkiye’nin siyasî olarak normalleşmesi, ekonomik iktidarı tek başına elinde bulunduran Erdoğan’ın serencamına bağlı. Bu araçları her hal ve şartta devralacak olan halefinin, aynı gerginliği sürdürmek yerine yeni bir başlangıç yapma fırsatı var. Demek ki Türkiye çok yakın bir zamanda normale dönecek.
