Akbelen’de yaşananlar bir hukuk ihlali, çevre meselesi ve direniş hakkından öte iktidarın kendini inşa modeli.
Arapça bir kelime olan iktidar “Bir şeyi yapabilme yetisi” anlamına geliyor. Alenen ekonomik olarak tartışmalı, ekolojik olarak yıkıcı ve hukuki olarak sorunlu olduğu halde zeytinlikleri madencilere vermekte ısrar eden iktidar bunu sadece ekonomik bir açgözlülükle yapmıyor, aynı zamanda etkili bir güç gösterisi sunuyor. Gücünü hiçbir sınır tanımayarak kanıtlamanın peşine düşüyor.
Sınırlarını hukukla çizen medeniyetlerde iktidarların sınır tanımama pratiği faşizmin beslenme biçimidir. Faydalı olanı değil mümkün olanı yapmakta ısrar eden bir iktidar için, hukuki çekişme henüz karara bağlanmadan zeytinliklere el konulması ve doğal kaynaklarını korumak için direnen insanların hapse atılması sadece fiili değil aynı zamanda da sembolik bir anlam taşır.
Sınırları zorlayarak, engel tanımadığını ispatlayarak, hukuka uymayarak, aksine hukuku kendine uydurarak ilerleyen bir iktidarın karşısında mesele ağaç, para ya da insan olmaktan çıkar.
