Takımın ortalama performansı şimdilik geçtiğimiz sezonunkinin bile altında. Mourinho’nun gelişiyle yükselen yeni bir oyun anlayışı ve değişim beklentisi henüz karşılık bulmuş değil.
Bu bağlamda saha içinde Dusan Tadiç’in el kol hareketleriyle sürekli olarak arkadaşlarını yönlendirmeye çalışması enteresan. Dusan Tadic herhalde bu hareketleri Jose Mourinho’nun talimatıyla yapmıyordur. Bu, plansızlığın göstergesi olabilir mi?
Jose Mourinho ayrıca, neredeyse her konuşmasında taraftarın en büyük kozlarından biri olduğunu söylüyor ve “Kadıköy’deki 40 bin taraftarın desteğiyle…” ifadesini kullanıyor. Onun gibi parlak kariyerli bir teknik direktörün sürekli olarak tribün desteği beklentisini dile getirmesi tuhaf…
Bir teknik direktör sık sık “Taraftarlar bizim en büyük kozlarımızdan biri” gibisinden laflar ediyorsa bu, aynı zamanda “Oyun olarak pek fazla bir şey beklemeyin” anlamına gelir. Takımının oyununa güvenen bir teknik direktör tribün desteği beklentisini bu denli sık dile getirme ihtiyacı duymaz.
Taraftar desteği, oyuncuların motivasyonuna yaptığı katkı açısından kuşkusuz önemli ancak bunu abartıp “Taraftar desteği en büyük kozlarımızdan biri” derseniz, ister istemez kafalarda soru işaretleri oluşur.
Mourinho’dan taraftar güzellemesinden önce, oyunda fark yaratacak yenilikler, değişiklikler, dokunuşlar, hamleler bekleniyor. Bunun için de tribünlere değil, sahaya odaklanmak gerekiyor.
Peki, söz gelimi Mourinho 5 bin kişilik taraftarı olan bir kulübe gitmiş olsaydı. O zaman oyuna katkı anlamında ne yapacaktı? İşte o zaman ne yapacaksa şimdi Fenerbahçe’de de onu yapmalı Mourinho…
