AKP’nin siyasal İslam faşizmi, ‘tek parti’ dönemine rahmet okutacak hale geldi…
Televizyon kanallarının Cumhurbaşkanı’nın ve Başbakan’ın nerede, ne konuştuğuna bakmadan hazır ola geçerek her konuşmalarını naklen yayınladığı, yayınlamayanın da kapısına maliyenin dayandığı bir ülkedeki siyasal rejimi daha fazla tanımlamaya gerek var mı? Bu ancak Saddam Rejimi’nde olur.
‘Onur’ ile ‘pozisyon’ arasında ‘onuru’ seçenler, pozisyon uğruna kendi varlığını kurban etmeyenler saha dışında bırakılınca geriye ne kalıyor? Ağzını açmaktan korkan, siyasal İslam faşizminin bu rezil gidişatına alkış tutanlar.
Siyasal İslam faşizm çıldırmasına doğru dürüst, aklı ve vicdanı erimemiş birinin destek vermesi söz konusu olamayacağına göre geriye cüruf kalıyor… Tüm kurumlarda da liyakate göre değil, yandaşlığa göre unvan dağıtıldığı için AKP kadrolarındaki değer erimesi geometrik bir ivmeyle devlet kadrolarına da yansıyarak devam ediyor.
