DENİZ ARSLAN
Fikirsiz İngiltere, kasap Honduras, çaresiz Güney Kore, jöleli süperstar ve Fabio Capello aradan çıktığına göre, futbol konuşmaya başlayabiliriz. (Yunanistan duruyor ama komşu kontenjanından hoş görelim artık.) Dünya Kupası’nda ikinci tur maçları bugün başladı. İlk maçta, Brezilya dilberim Şili’nin ipini ancak penaltılarla çekebilirken, ikinci maça damgasını vuran adam Kolombiya’nın bildiğimiz 10 numaralara benzemeyen acar 10 numarası James Rodriguez oldu. (Bu yazı günün ikinci maçı hakkında ama ilk maça ilişkin Şilili yazar Isabel Allende’den dakika ve skor alalım: “Mutluluk Şilililere kiç görünür.”)
Pekerman-Tabarez inatlaşması
Maracana Stadı’nda oynanan ve Brezilya’nın rakibini belirleyecek olan Kolombiya-Uruguay maçının ilk 20 dakikası, maçtan sonra Önder Sav’ı da aralarına alıp CHP’de hizip oluşturmaya gidecekmiş gibi görünen Pekerman-Tabarez ikilisinin karşılıklı inatlaşmasıyla geçti. Pekerman’ın elindeki kadro seri adamlar ve hızlı paslarla blitz hücumu yapmaya müsait, bu tarz hücumlarla sonuca gitmek için sahaya çıktılar. Tabarez’in elindeki Suarez’den yoksun kadronun ise bunu yapacak kadar bile personeli yok, onlar tamamen son İtalya maçındaki gibi savunma-orta saha bloğunu büsbütün birleştirip rakibin hatasını ve duran topları kollamak için sahaya çıkmış gibiydiler. Hal böyle olunca, Kolombiya mecburen inisiyatif aldı, ama sarı formalıların ataklarının çoğu odun ateşi gibi ceza yayı civarında sönüp gidiyordu.
Bölgesel dengeler ve Rodriguez
Hem maçın hem Kolombiya’nın selameti için bir kıvılcım gerekiyordu, o kıvılcımı çakan adam da bu turnuvanın yıldızlarından James Rodriguez oldu. Savunmanın çıkaramadığı öyle alelâde bir toptu aslında. Rodriguez de zaten öyle alelâde bir tipe benziyor, topu ayağına almadığı zamanlarda. Kolombiya’nın 10 numarası deyince aklına hâlâ Carlos Valderrama gelenler için bir dudak bükme vesilesi. Ama kazın ayağı öyle değil. O alelâde top Rodriguez’e gelince bir sanat eserine dönüştü. Daha 22 yaşındaki Cucutalı bu genç, göğsünde yumuşattığı topu öyle bir yere gönderdi ki, artık bundan sonra Messi-Robben-Neymar güçlerini birleştirip daha güzelini atmaya çalışsın, atabilirlerse.
Bir uyuyan dev değil
Rodriguez’in golü Uruguay’ı uyandırdı, ama Uruguaylı futbolcular uyuyan devden çok uyandığında cebindeki paranın tedavülden kalktığını öğrenen yedi uyuyanlara benziyordu. Diego Forlan (58) zaten erken emeklilik modunda, işleri bitirip bir an önce yazlığa kaçmak istiyor. Orta sahalarında bir Rodriguez yok ve Edinson Cavani de açık kapatmaktan yorgun düşmüş. Buna rağmen Uruguay hem ilk yarıda, hem ikinci yarıda, özellikle Christian Rodriguez ve Cavani’yle kaleyi birkaç kez yoklamayı başardı, fakat netice alamadı.
Cuardado açsın, James yazsın, Kolombiya hep şen olsun
Kolombiya’nın Bogota işi dantel titizliğinde örülen ikinci golü ise Brezilya’yı neyin beklediğinin habercisi gibiydi. Armero’nun arka direğe açılan ortasında kupanın en karizmatik kanat adamlarından biri olan Cuardado kafayla dördüncü asistini yaparken, James Rodriguez de beşinci golünü atıyor ve Uruguay’ın tabutuna son çiviyi çakıyordu. Tabii Uruguaylıların asıl unutmaması gereken tabuta ilk çiviyi çakan adamın adı: Ne yazık ki Luis Suarez. “Chiellini’nin omzu dişime gitmiş” şeklinde özetlenebilecek savunmasıyla da tarih kitaplarına bir daha girdi kendisi. Artık evinde kardeşinin koluna saat yaparak seyreder turnuvayı herhalde.
Özetle Kolombiya hem daha kaliteli bir kadroya, hem de daha istekli ve ‘mutlu’ oyunculara sahip olduğu için kazandı ve tarihinde ilk kez çeyrek finale yükseldi. Şu anda turnuvanın gol ve asist krallarının (Beş golle Rodriguez, dört asistle Cuadrado) Kolombiya kadrosunda bulunması boşuna değil. Artık Brezilya düşünsün.
