İktidarın üzerindeki konjonktür baskısının muhalefet tarafından etkili biçimde kullanıldığını söylemek zor.
Erken seçim dahil olmak üzere her türlü hamle hazırlığını, avantaj hesaplarını sürekli güncelleyen iktidara karşı bir muhalefet stratejisi de şekillenmiş görünmüyor.
İktidar, kendi seçmenini hatta teşkilatlarını dahil etmeden seçim hazırlıkları yürütüyor; sürpriz ve şok hamleler üzerinde çalışıyor; aleyhine görünen zaman faktörünü lehine çevirmenin yollarını arıyor.
Bu yaklaşım karşısında, muhalefetin de kendi stretejisini kapalı görüşmeler, “informel temaslarla” oluşturmak yerine kamuoyuna açarak oluşturması dengeyi değiştirebilir. Bu açıklık, muhalefeti iktidara tabi sürüklenmeden ve pasif bekleyişten kurtaracağı gibi, bütün olasılıkların konuşulur olması sürpriz etkileri bozabilir.
