Şu mahut fon vurgununu sanki çözülemeyen bir bilmeceymiş gibi anlatıyorlar. Herkes çok şaşırmış gibi yapıyor. “Hayret, nasıl oldu böyle bir şey” diyerek sağına soluna bakınıyor. Oysa iktidar kanadında bu olup bitenlerden haberdar olmayan kişilerin küçük bir azınlıktan ibaret olduğu anlaşılıyor.
Neredeyse herkes biliyormuş meğer. Şimdilerde ortaya dökülen cürufat bunu açıkça gösteriyor. Hem de ilk günden beri göz önünde olup bitmiş her şey.
Bugünlerde bize fazlasıyla tuhaf gelen bu olaylar o günkü yetkililere tuhaf görünmüyor muydu acaba?
“Bizim çocuklar yine bir şeyler yapıyor galiba” diyerek mi bakılıyordu yalnızca? Bu kadar basit olabilir mi olayın açıklaması? Bu büyüklükteki bir organizasyonun kurulması, yönetilmesi, bunca zaman sürdürülmesi yardımsız, desteksiz, himayesiz olabilecek bir şey mi?
O dönemde ahbap çavuş mantığıyla kotarılan kurumsal (!) ilişkilerin ve tartışmalı banka kurma izinlerinin meydana getirdiği “büyük fotoğraf” görülmeden bu devasa vurgunun arkasındaki çarkın tam olarak aydınlatılması beklenemez.
Şimdi şimdi öğreniyoruz ki o sıralarda malum fonlar hakkında endişelerini dile getiren birçok kişi de baskıyla ve tehditle susturulmuş.
Bu işleri yapanların bu gücü nereden aldıklarını sormaya gerek var mı? Nereden alabilirler ki? Elbette siyasetten ve siyasallaşmış bürokrasiden.
Böyle bir atmosferde “Sonuna kadar gidilecek, kimsenin gözünün yaşına bakılmayacak” açıklamaları hiç kimsenin yüreğine su serpmeye yetmiyor… Vitrindeki birkaç kişinin günah keçisi kabilinden siyaset meydanının ortasına atılması yeterli bulunmuyor… “Haksız kazançların gönüllü iadesi” gibi usullerle yapılmaya çalışılan işler kamuoyunu tatmin etmekten çok uzak görünüyor…
Kamuoyunu tatmin edecek tutum bu sistemi kurgulayan, bu mekanizmayı yöneten, bunlara himaye sağlayan, bu tezgahtan parasına para katan her kim varsa ortaya çıkarılması yönünde bir siyasi irade gösterilmesi olabilir ancak.
