Erdoğan, dün 18 yıl aradan sonra CHP Genel Merkezi’nde Özgür Özel’e iade-i ziyarette bulundu. Erdoğan, 2006 yılında CHP’nin yeni genel merkeze taşınması dolayısıyla Deniz Baykal’a hayırlı olsun ziyaretine gitmişti.
Siyasette yaşanan bu gelişme, ‘yumuşama’, ‘normalleşme’ kavramlarıyla gündemin ilk sırasında yer aldı. Şüphesiz bu kadar uzun bir aradan sonra böyle bir durumun yaşanması, üzerinde durulması gereken çok önemli bir durum.
Sadece uzun ara açısından değil, son 14 yıldır yaşananlar göz önünde bulundurulduğunda daha derin bir anlamlar taşıdığını kabul etmemiz lazım. Muhalefet 10 yıldır bütün varlığını Erdoğan karşıtlığı üzerine bina etti. Sağcısı, solcusu, muhafazakarı, milliyetçisi, bölücüsü, ırkçısı tüm muhalefet 10 yıldır Erdoğan düşmanlığı üzerinden söylem geliştirdi. Özellikle ‘Erdoğan düşmanlığı’ diyorum. AK Parti karşıtlığı demiyorum.
Çünkü oyunu kuranların derdi Erdoğan!.. 2011 seçimlerinden hemen sonra sahaya sürülen senaryo ‘Erdoğan’sız AK Parti senaryosuydu. Fetullahçıların tetikçi gazetesi Taraf, Erdoğan’a ömür biçmişti. Fetullahçı alçaklar da ‘Erdoğan’sız AK Parti için çalışmalar yapıyordu. AK Parti’den vekil seçilen Fetullahçı İdris Bal, yaptığı gizli görüşmelerde “Erdoğan öyle ya da böyle gidecek. ‘Erdoğan’sız AK Parti’ye hazırlıklı olmalıyız” diyordu.
Şu an yaşanan süreç şüphesiz çok önemli. Zira siyasette düşmanlık değil, rekabet ve hizmet yarışı olursa herkes kazanır. Maalesef 2010 yılından beri Türk siyaseti düşmanlık temelli yapılıyor. Peki bu zemin nasıl oluştu kim oluşturdu?.. Bunun üzerinde duramazsak, hem niye anormalleştiğimizi bilemeyiz hem de normalleşmenin kıymetini anlayamayız…
