Ekrem Başkan’ın davasını izledim
Silivri’deydim dün. Şirin Payzın ve Murat Sabuncu ile birlikte.
Ekrem Başkan’ın davasını izledim.
Dilimin ucuna ilk gelen sözcük ne oldu biliyor musunuz?
Hüzün…
Etrafı izlerken, mahkeme salonuna girerken…
Ekrem Başkan’la uzaktan selamlaşırken…
Dilek İmamoğlu’nun hatırını sorarken…
Hapisteki sanıklardan Necati Özkan’ın
eşi Pelin Hanım’la el sıkışırken…
CHP’nin her yerde hazır ve nazır,
fedakâr İl Başkanı Özgür Çelik’le
ayaküstü sohbet ederken…
İçimi acıtan duygu, evet, “hüzün”dü.
Oysa dekor yerli yerindeydi.
Adalet Mülkün Temelidir yazısı…
İki yanında Türk bayrakları…
Cübbeleriyle mahkeme heyeti…
İki tarafta kocaman ekranlar…
Nazik görevliler, jandarmalar…
Evet, dekor iyiydi ama mülkün temeli
diye yazan “adalet”in içi boştu, bomboş…
Bomboş bir iddianameyle,
401 sanıkv e Ekrem İmamoğlu
yargılanmakta…
107 sanık bir yıldan beri tutuklu…
