Uzmanlar, Eskişehir’deki saldırıdan sonra yine konuşuyor.
“Bilgisayar oyunlarındaki şiddet…”
“Sosyal medyadaki şiddet…”
Bu sırada başta Instagram, sosyal medya platformlarını yasaklayanlar da konuşuyor…
“Çocuklarımızı korumak, gençlerimizi korumak, ailelerimizi korumak…”
Hakikaten kör mü uzmanlar diyorsunuz, bu dili kullananlar, sürekli sorumlu arayanlar kör mü?
Kutuplaşmış siyaset ve seçmende prim yapan şiddet dili ortada duruyor.
Oyuna ne hacet?
Bu ülkenin çocukları ve gençlerinin bir bölümü, ülkenin bir bölümünün terörist, bölücü, dış güçlerin oyuncağı olduğunu düşünerek büyüyor.
Kutup, karşı kutbun da dilini belirliyor.
Benzer kavramlar, benzer tespitler bütün bir toplumu avucuna alıyor.
Saldırının ardından başta gazeteci Erk Acarer olmak üzere, gazeteciler ve sosyal medya kullanıcıları, benzer söylemlerle hareket eden, silahlı eğitim aldıklarını sosyal medya sayfalarından duyuran grupların, insanların haberini yaptı.
Bir başka ülkede bu gruplar hemen araştırılır.
Ancak Türkiye’de haberleri yapanlar hakaretlerle, terörist olmakla itham ediliyor.
Instagram konusunda aşırı hassas kabine üyeleri, gerçekten bu sosyal medya platformunda biraz vakit geçirirlerse silahlarını sergileyen mafya üyelerini, Kürtleri öldürmek üzere örgütlenen çeteleri, mültecilere saldırmak için plan yapan grupları kolaylıkla görebilirler.
Farklı ülkelerin mafyalarının cirit attığı Türkiye’de suç sayılmayan eylemlerin başında iktidara paralel söylemlerle hareket eden grupların silahlı faaliyetleri geliyor zira.
Uzakta aramaya gerek yok.
Oyunlarda, internette aramaya gerek yok.
Suçun oluştuğu iklim göz önünde yaratılıyor.
Toplumun belli kesimleri, durmaksızın ağır ithamlarla toplumun önüne atılıyor.
Şiddete dayalı aşırı milliyetçilik, süslü kavramlarla vatanseverlik olarak sunuluyor.
Tehdit dilini dilinden eksik etmeyenler ısrarla itibarlı siyasetçi sayılıyor.
Bu iklimden etkilenmeyen, merak etmeyin oyunlardan hiç etkilenmez.
Asıl birilerinin yaptıklarının sonucunu ve bunun bir siyaset biçimi ve bir oyun olmadığını görmesi gerekiyor.
