Artık şunu rahatça söyleyebiliriz. NATO Zirvesi nedeniyle olağanüstü hâl ilan edilen Ankara’da yapılan operasyonlar, verilen kararlar gösterdi ki bundan sonra “terörist” ilan edilme kapısı sonuna kadar açılmıştır. Artık öyle kısa ya da uzun mesafe bile kalmamıştır. Öyle ki muhalif olmak, muhalefet yapmak, sistemi eleştirmek, bir dernek ya da sendikada örgütlü olmak bile gerekmez. Fidan dikmeye giderken kendinizi cezaevinde bulabilirsiniz! Üstelik, “örgüt üyesi” sıfatıyla…
Söylemeye gerek yok. Bir insanı örgüt üyeliği gibi ağır bir suçla suçlayacaksanız örgütsel eylemlerini bulmanız, gözaltında bunları önüne sermeniz, soruları da buna göre sormanız gerekir. Yıldız Tar da bu sorulara elbette, “nereden bileyim” yanıtını vermiş. Yıldız Tar’ın ismini resmi olarak, mahkemede Yıldız Tar olarak değiştirdiğini arayıp bulmak zahmetine bile katlanmamışlar. “Aile Yılı” kavramına itiraz etmenin, bu kavram çerçevesinde yapılan etkinleri eleştirmenin örgütsel suçla ne gibi bir ilgisi var, bunu da çözmek mümkün değil.
Herhalde Yıldız Tar’ın durup dururken “ben örgüt üyesiyim, eylemlerim bunlar” demesini beklediler ki gerçekten örgüt üyesi olan biri bile bu soruları görse sevinir, aksini söylerdi. Hiç bilgisi bulunmayan birisi ne yanıt versin de kendini savunsun. Suçlama yok ki ortada savunma olsun…
