İnsan haklarını korumayan ve insan haklarına karşı olan bu sistem yasaldır. Bu yasal durum asla hukuk yaratamaz ve adaleti gerçekleştiremez. Yasal sistem özgürlüklere karşıdır.
Tekrar yazalım… Nasıl bir kanuni sistemdir ki; insan haklarına sürekli ve düzenli olarak aykırılık yaratmaktadır?
Haklarla ilgili yargı kararlarıyla yaratılan ihlaller nasıl sürekli idari pratik haline gelir?
Örneğin tutuklu şüpheli veya sanığın salıverilme talebi nasıl karara bağlanmaktadır?
Her şey normal, her şey yasal (mış) gibi düzene uygun yasalar…
Yasaların benimsediği yasaya aykırılık hali…
Toplumda tartışılan, gösterilen tepkilerin tam ortasında yaşananlar özetlenirse; bir mahkeme hakkınızda tutukluluk kararını kaldırarak salıverilme kararı verir ve cezaevinden tahliye edilebilirsiniz!
Tahliyeniz cezaevinin çıkış kapısına kadar sürebilir ve kapılar yeniden ve tekrar üstünüze kapanabilir…
Sonra tekrar tutuklanabilirsiniz. Hiç şaşırmayın! Çünkü bütün bu olup bitenler yasaldır… Yasaya uygundur. Sistemin yasaları uygulanmaktadır!
Yasaları sorgulamalıyız. Yasa denen hukuk normunun uğratıldığı anlam ve işlev bozukluğunun saptanması yaşamsal bir öneme sahiptir. Anımsarsanız 1990’lı yıllarda durum buydu. 35 yıl sonra 2025 yılında bir değişiklik yok…
1980 sonrası Türkiye’de yasalar; insan hakları ihlallerini ‘meşrulaştırma’ ve haksızlığı, adaletsizliği, hukuksuzluğu yasallaştırma işlevi yüklenmiştir. Suç ve suçlu yaratan kaynak durumuna dönüşen yasalar; insan haklarının ve özgürlüklerin koruyucusu olması gerekirken ‘baskı aracı’ olarak üretilmekte ve uygulanmaktadır.
