Güncel sorularım var, biri şu: Hepimizi umutlandıran ve “Bu defa sonuca ulaşılacak galiba” beklentisine sürükleyen Kürt sorununun çözümü hükümet ile HDP/BDP taraflarının görüşmeleriyle belli bir noktaya geldi. Geldi, ama şimdilerde bir tıkanıklık da kendini belli ediyor. Acaba bu durumda tarafların kamuoyu önünde yaptıkları konuşmaların olumsuz etkisi var mıdır?
Bir diğer sorum da şu: Türk dış politikası ‘komşularla sıfır sorun’ ilkesi etrafında büyük bir atılımı gerçekleştirmişti. Bugün o noktadan hayli uzağız. Evet, bizim dışımızdaki gelişmelerin de bunda rolü var, fakat bu gerekçe tek başına şimdi karşı karşıya kaldığımız durumu açıklamaya yetmiyor. Acaba politikacılarımızın çok konuşma alışkanlığı yüzünden, birilerini ürkütmüş, birilerini gereksiz yere alarma geçirmiş, birilerini darıltmış olabilir miyiz?
