Atatürk, İnönü ve Ecevit gibi tarihi figürlerin partisi CHP, Adalet, Anavatan, DYP, DSP ile aynı kaderi paylaşır hale pekala gelebilir. İktidar beklerken ortalıktan silinmek de mümkün…
Turgut Özal, 1980 darbesi sonrasında siyaset alanı yeniden açıldığında iktidara taşıdığı partinin geleceğinden o kadar emindi ki, değişik kaygılarla hiçbir parti kalıcı mülk edinmezken, ANAP’ı görkemli bir genel merkez binasına kavuşturmuştu.
O bina bugün ne halde?
En taze haber şu:
“Ankara Balgat’ta yer alan tarihi ANAP Genel Merkezi binası yıkılarak yerine 16 katlı bir ticaret merkezi (plaza) yapılmaktadır…”
CHP’yi yeniden sahiplenenler, bilemediğimiz sebeplerle, partinin sonunu getirmeyi önemsemeyerek mi kavgayı sürdürüyor?
Sorum tuhaf mı geldi? Oysa kavganın kendisi bu tuhaf sorumdan daha sorunlu geliyor bana…
Kurultaydan galip çıkmış kadronun, marka değeri sebebiyle, CHP’den kopmamaya çalışmasını anlayabiliyorum; ancak yargı yoluyla yeniden CHP’nin başına gelenlerin ‘küçük olsun benim olsun’ mantığıyla yürüttükleri kavganın daha şimdiden görünür hale gelmiş sonucuna aldırmamalarını anlamakta zorlanıyorum.
Böyle giderse, ülkenin zaten çok az olan ‘100 yıllık markaları’ arasından biri daha -CHP- tarihe karışabilir.
