Türkiye zaten gerçek anlamda hiçbir zaman sahip olmadığı sosyal devlet olma niteliğinden bütünüyle uzaklaşıp eğitimi özelleştirdikçe, yoksul çocuklarının önünde dinci gericiliğin okulları ve yurtları dışında başka bir seçenek kalmadı.
Anti-komünizm ve emekçi düşmanlığının bir aradalığı dinci gericiliği büyüttü, onun bir örümcek ağı gibi bütün bir ülkeyi sarmasını sağladı.
Türkiye’de dinci gericilik egemen sınıfların emekçi düşmanlığıyla, sol korkusuyla büyüdü, kadrolaşmaya böyle izin verildi, şirketleri bu yüzden vergiden muaf tutuldu, yoksul çocuklarının hem bedenlerine hem zihinlerine tecavüz etmelerine bunun için göz yumuldu.
İronik olan ise şu ki, “Komünistler devleti yıkmasın” diye açılan kapılardan giren İslamcılar 15 Temmuz itibariyle devlete tarihinin en büyük darbesini vurdu, düzeni tarihin en büyük kriziyle karşı karşıya bıraktı, şimdi ise o krizden çıkış için bütün düzen güçleri el ele vermiş hep birlikte çırpınıyorlar.
