Yeni Türkiye’den bahsediyor herkes.
Vesayetler bitmiş. Hukuk gelmiş.
Paralel temizleniyormuş. Polis adam ediliyormuş.
TOKİ inşaattaymış.
Üniversiteler bina olaraktan her yere açılıyormuş.
Üniversite hastaneleri Bakanlığa bağlanıyor, aksi halde batırılıyormuş.
Neoliberalizm anayasaya zımnen girmişmiş.
Artık susuzluk yok, hastanelerde kuyruk yok, eczanelerde ilaçsızlık yok.
Yok yok yokmuş.
Bu kadar güzel(!) yokluğun arasında bir de ne yok biliyor musunuz… Artık… Süleyman Seba gibi beyefendiler yok.
Süleyman Seba gibilere ‘Yeni Türkiye’de yer yok. Güçlünün günahlarını örtmek için amuda kalkıp borazan çalanların, kötülüğün, pespayeliğin, rüküşlüğün, kadınları hor görmenin, ezmenin, itmenin, sabah akşam uslüpsuzca kavga etmenin kıymet-i harbiyesi olan bir ‘yenilikte’ Süleyman Amca ‘eskide’ kalmış demektir.
Evet içimdeki boşluk buydu sanırım. Artık… Yeni Türkiye’nin beyefendisi başkaydı ve Süleyman Amca’ya hiç benzemiyordu.
Onun ve beyefendiliğinin ruhu şad olsun. Hoşçakalsın.
