Geçen haftalarda bir e-posta geldi. Gönderen bir avukat, Berkay Türenç Türe. Anlattığı mesele çok tanıdık. Bir üniversite, erkek bir akademisyen, bir öğrenci ve bitmeyen bir şiddet döngüsü.
Genç bir kadın. Biz ona Elif diyelim. Ülkenin köklü üniversitelerinden biri olan Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde, Fen-Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü’nde okuyor. Lisansını tamamlamış, yüksek lisansa devam ediyor. Akademinin içinde kalmaya, kendi hayatını kurmaya çalışıyor.
Ve bir akademisyenle ilişkiye başlıyor. Araştırma görevlisi İ.K.Ö.
Sonrası, çok tanıdık. Elif anlatıyor:
“Benim bir adalet arayışım var. Kendimi güvende hissetmediğim bir eğitim hayatı geçirmeye çalışıyorum yaklaşık son bir buçuk yıldır. Bu sadece beni değil, tanıklık yapan arkadaşlarımı da kapsıyor. Okuldaki diğer kadın öğrenciler de tedirgin. Peki hoca devam ediyor mu? Evet. Ne yazık ki derslere girmeye devam ediyor.”
Üniversite içinde bir idari soruşturma yürütülüyor. Dosya rektörlükte. Hatta öğretim görevinden çıkarma yönünde bir değerlendirme olduğu söyleniyor. Ama buna rağmen tedbir kararı yok. Yani süreç devam ederken bile görevine ara verilmemiş.
Bir başka deyişle: Hakkında bu kadar ağır iddialar olan bir akademisyen hâlâ aynı sınıflarda, aynı kampüste.
Üstelik kendisi öğrencilere mesaj atarak “hakkındaki tüm suçlamalardan aklandığını” söylüyor. Oysa dosyada darp, tehdit ve şantaj iddiaları duruyor.
Elif’in anlattıkları ise bu “aklanma” iddiasıyla örtüşmüyor. Başlangıç, klasik bir güç ilişkisi hikâyesi.
