Bir yanda “özgürlük” vadeden ABD emperyalizmi ve onun maşaları bugün İran’a bombalar yağdırıp “tam teslim” İran planını yürütürken, rejime karşı mücadele eden kadınların birikimini de yerle yeksan ediyor. Bunun en somut örneği 2003’te Irak’ta yaşandı. “Özgürlük” vaadi ile ABD tarafından gerçekleştirilen Irak işgalinin sonucu: Emperyalizmin yarattığı yıkımın ve derinleşen yerel gericiliğin ortasında kadınlara sığınak olan, insan ticaretine karşı duran Yanar Mohammed gibi isimlerin suikasta uğrayarak hayatını kaybetmesi.
Bugün karşı karşıya olduğumuz tablo; salt bir savaşın, yıkımın ve ölümün insani boyutu veya adalet sisteminin zafiyeti değil; kapitalist-emperyalist sistemin tüm kurumları, ahlakı ve hukukuyla birlikte çürüyerek “barbarlığa” dönüşmesinin güncel halidir. Bu, tüm bölgemizde ve dünyada kadınların yaşamını ve mücadelesini hedef alıyor. Birbiriyle bir o kadar bağlı, bir o kadar iç içe…
“Peki ya neden dünya yerinden oynamıyor?” diye sorarsak… Dünyayı oynatabilecek gücü olan bizler; işçi sınıfı ve onun parçası olan işçi ve emekçi kadınlar, en örgütsüz dönemimizden geçiyoruz. İçinden geçtiğimiz dönem delilerin düellosu değil, bir avuç azınlık sömürenin ilerisi için çizdiği ufuktur.
