Standart Teori’ye göre dış borç almak, tasarruf ithal etmektir. İthal edilen tasarrufun (alınan borcun) yabancıların tasarrufu olduğu doğrudur. Ama dış borcu alan ülke, bununla “parasal olmayan altın” veya Bitcoin vs. ithal ediyorsa, bu o ülkede tasarruf açığı değil, yeterli miktarda “nitelikli tasarruf aleti” olmadığını gösterir. En az bunun kadar ölçüm hatasına sebep olan diğer bir dış harcama kalemi şişik faturalı ithalattır. Çünkü aradaki fark patronun yurt dışı tasarrufudur. Bu da muhasebe mantığına göre “tasarruf ihraç” etmektir. Eğer dendiği gibi gerçek kişilerin yurtiçinde 300 milyar dolar değerinde 5.000 ton altını, yurt dışında da 100-150 milyar dolarlık “kayıt dışı” menkul kıymeti varsa, “dış açık” da göründüğü kadar açık değildir.
