Çiftçi gübre, ilaç, yem, fide gibi birçok ürünü hasat sonu vadeli alıyor.
Yani ektiği ürünü hasat ediyor, sonra aldıklarının parasını ödüyor.
Bu da finansman giderini şişiriyor.
Haliyle de faiz farkı eklendiğinde yüzde 30-40’a yakın olan finansman gideri ürünün fiyatına yansıyor.
Vade ve kur farkının maliyeti yükseltmemesi için kamu bankaları üzerinden yeni bir finansman mekanizması kurulabilir.
Çiftçi ihtiyacı olan girdiyi o sistem üzerinden peşin olarak ve daha ucuza aldığında üretim maliyeti düşeceği için tarlada üretime devam etmesi de mümkün olur.
Velhasıl, köylünün tekrar tarlayla buluşması için her yol önemlidir.
