Emperyalist saldırganlığa karşı İran savunulmalı. Şu andaki öncelik bu. Ancak İran rejiminin savunulacak tarafı yok. Rejime karşı etkin muhalefetimizi askıya alsak da bu gerçeği bir an unutmamalıyız.
Amerika ve İsrail sadece İran rejimini değil İran’ı yok ediyor. Amerika göstermelik de olsa tutarlı bir hedef açıklamıyor. Bu da asıl hedefin ülkeyi bir daha belini doğrultamayacak hale getirmek olduğu spekülasyonunu güçlendiriyor. Amerika ve İsrail bu hedefe ulaşırsa sadece İran değil, bütün bölge bir yangın yerine dönecektir. Bu yüzden öncelik emperyalist saldırının yenilgiye uğratılması.
Emperyalist argümanları ve stratejiyi boşa çıkaracak tek şey, ezilen kesimlerin önderliğinde bir antiemperyalist cephe kurulmasıdır ve rejimin emperyalizme karşı zaferi bunu iyice zorlaştıracaktır. Bu yüzden, halkların kısa vadeli çıkarları (emperyalizmin yenilgiye uğratılması, ki şu aşamada bunu ancak rejim yapabilir) ile uzun vadeli çıkarları (hem rejimin hem Amerikan emperyalizminin alaşağı edilmesi) çelişmektedir. Buna rağmen, “Acaba rejim dış müdahale ile devrilirse, ezilenlere daha fazla siyaset alanı açılmaz mı?” gibi sorular vasıtasıyla, emperyalizme karşı direnişin sulandırılması affedilmez bir hata olur.
İran emperyalizme karşı savunulmalı. Ancak bu savunma, rejimin ezilenlerin yanında olduğu yanılgısı yaratılmadan yapılmalı.
