Sanma ki sınırı geçince kurtuldun harpten, kederden, zulümden… Burada âlâsını bulacaksın. Bak, tüfekliler var hemen ardında; artık onlarla birlikte yaşayacaksın. Başını sokacak bir diyar da, başına kakacak bir hıyar da olacak bu ülkede… “Onlar yüzünden işsiz kaldık” diyenlerce saldırıya uğrayacaksın. Belki renginden, belki dilinden, belki mezhebinden ötürü dışlanacaksın. Trafik lambalarında bir kuru ekmek için avuç açacaksın. Belki günü geldiğinde yeniden döşeğini sırtlayıp evine dönmeye can atacaksın.
Ama mademki geldin çocuk; başımızın üstünde yerin… Bil ki acını acısı bilenler de var buralarda… Seninle ekmeğini paylaşacak, birlikte ağlaşacaklar var. Seni kovalayan zihniyeti, bu topraklarda yaşatmamak için çırpınanlar var. Siz o karanlığa esir düşmeyin diye, baskıya, zulme boyun eğmeyin diye, aydınlık bir dünyada özgürce büyüyün diye, hiç ağlamayın hep gülün diye savaşanlar var.
Sen de gel çocuk! Asırlardır gözyaşına doymadı bu topraklar… Biraz da sen sulasan ne çıkar.
