Esnek işgücü, işgücü piyasasının deregülasyonu neoliberal politikaların olmazsa olmazıdır. Nedir peki bu esnekleşme? Esnekleşme sermayedar lehine işçi aleyhine uygulamaların işgücü piyasalarında önem kazanmasıdır. Mesela ilk olarak süresiz işlerde çalışanların işten çıkarılmaları esnasında ödenen kıdem tazminatı tutarının düşürülmesi. Böylece şirketler daha az maliyetli olacağı için yarı-zamanlı işçi istihdam edebilecektir.
Bir diğeri kişilerin işten çıkarılmaları esnasındaki bürokratik formalitelerin azaltılması. Bu da şirketler lehine alınmış bir karardır. Böylece firmalar daha kolay işçi çıkartabilecektir. Bir başkası yeni işe alınanların deneme sürelerinin uzatılması. Deneme süresi ne kadar uzatılırsa işçinin emeği o kadar daha fazla sömürü konusu olacaktır.
Bir başkası gerekçeli işten çıkarmaların kapsamının genişletilmesi. Bu ne demektir? İşveren işçiyi işten çıkartırken gerekçe göstermelidir. İşte bu gerekçelerin kapsamı ne kadar geniş olursa o kadar işveren kolayca işçi çıkartacaktır. Mesela ekonomik gerekçe, örneğin ekonomik nedenlerle işçi çıkartmak mümkün olabilir. Örneğin kötü giden dünya ekonomik konjonktüründen işçi hiçbir şekilde sorumlu değildir ama işini bu yüzden kaybedebilir. Bir diğeri işten çıkarılma konularına bakan mahkemelerin karar alma süreçlerinin hızlandırılması. Bu uygulamanın da işveren lehine işçi aleyhine olduğunu anlatmama gerek yok sanırım.
Başka? Gerekçesiz işten çıkarılan işçiye ödenen kıdem tazminatı tutarının düşürülmesi. İşçi hem gerekçesiz işten çıkarılabiliyor hem de ona ödenecek kıdem tazminatı düşük tutuluyor. Bu kadar insafsız bir uygulama olabilir mi?
