Bu ülkede 10 küsur bin hoca, Tff’si, kulüpleri filan 100’lerce yönetici, spor yazarı- yorumcusu var.
Bu arkadaşların içinden istisnalar hariç 1 Allah’ın kulunu bile son yılların marka değeri en yüksek fantastik, büyüleyici ve demokratik direniş’inde gören olmadı.
Her gün parklarda meydanlarda Gezi’nirken su, gaz, cop yiyen milletinin yanında 1 gün bile olmadılar.
Allah’tan taraftar hepsinden delikanlı çıktı.
Meydanları delikanlıca onlar doldurdu.
Taksim’de, Beyoğlu’nda ükenin her yerinde her gece yer yerinden oynadı.
Millet ne bi yöneticiyi, ne bi futbol adamını, ne bi milli hocayı, ne bi milli kaptanı, ne bi milli futbolcuyu yanında görmedi.
Tek laf ettiğini de duymadı.
Ve tabii tek tük edenlerin de başına gelmeyen kalmadı.
İnsan, milletinin sorunlarıyla bu kadar ilgisiz alakasız olur mu?
Olmaz.
Olursa n’olur?
Böyle olur.
Milletin takımı milleti ne kadar sallıyorsa…
Millet de onları o kadar sallıyor.
