Bu hayat pahalılığında tatile gitmek için kılı kırk yaran, yüklü krediler çeken, pek çoğu ise denize giremeden yazı geçiren halkın haklarını kim savunuyor? Devlet olmadığı kesin. Sahiller işletmeler tarafından parsellenmiş, hizmet alan almayan “plaja giriş haracı” ödüyor. Aksi halde Anayasa’ya göre halka ait olan sahilleri kullanamıyorsunuz.
Bir turizm şirketi sahibi tarafından yönetilen Turizm Bakanlığı, yurttaşın nasıl tatile gideceğiyle zerre ilgilenmiyor. Sektör ile müşteri arasında bir denge aramadan tüm yükü halkın sırtına bindirmeye çalışıyor. Şimdi de bunca yıldır dikkat çekmeyen bir uygulama, otel-pansiyon konaklamalarının geceliğinin 1.500-2 bin liradan başladığı bir dönemde bir anda radara giriyor. İnsanların birbirleriyle ev paylaşıp en azından konaklamayı ucuza getirmesi bile Bakan Ersoy ve paydaşlarının gözüne batıyor. Çünkü yurttaşın derdi Ersoy’un sorunu değil. Gerekirse ağır borçların altına girilecek ama Ersoy ve arkadaşları için gereken kâr üretilecek.Ya da insanlar ucuza konaklamak yerine devlete daha fazla vergi verecek, bu vergiler de büyük turizm şirketlerine “teşvik” olarak aktarılacak.
O, zaten turizmin büyük patronlarının çıkarları neyi gerektiriyorsa onu yapması için göreve getirilmişti. Bugün de görevini layıkıyla yerine getiriyor.
