Tolunay 16…
Dila 15…
Nisa 8…
İzmir’deki patlamadan sonra polis arkadaşları babalarının şehit haberini getirdiklerinde, merdiveni çıkıp kapıyı
çaldıklarında, içeriden seslendi çocuklar:
“Babam evde yok…”
Bu cümle ömür boyu iç sesleri olacak…
Yardıma ihtiyaçları olduğunda, sığınacak bir yer aradıklarında, yeryüzünde güven duydukları ilk erkeğe sarılıp öpmek
istediklerinde…
Mutlu günlerinde o adama bir müjde vermeye koştuklarında…
Ya da yaslanacak bir can aradıklarında…
O ses tekrarlayacak:
“Babam evde değil…”
