Sol neyi yaptırmayacağını anlattığı kadar kendilerinin iktidar olması durumunda neyin değişebileceğini de ifade etmek zorunda. Bu tek seçimlik bir atış gibi görülmemeli. İktidarı hedeflemeyen bir siyasetin seçmen nezdinde kalıcı iz bırakması mümkün değil.
Bir hareketin estirdiği rüzgarın yüzde onu kadar sahada karşılık bulacağını hesaplarsak çıkarılması gereken fırtınayı planlamak daha doğru olur. Büyük hedefler, güçlü kadrolar, iddialı söylemler gerek. Babacan’ın bakanlığı kesinmiş gibi, Davutoğlu’na uygun kabine koltuğu konuşulan bir ortamda, iyi, dürüst, kirlenmemiş akademisyenleri, öğretmenleri, iklim-kadın hareketi ve LGBTİ+ aktivistlerini, işçileri, emekçileri ve hatta küçük burjuva aydınları kapsayan solun tüm toplumda konuşturacak isim çıkaramaması şaşılası.
Siyaset iletişimini pazarlama iletişimi ile karıştırmayalım. Ancak hatırlarsınız 5-10 sene önce annelerin Facebook kullanamayışı ile mizah yapan reklam filmleri vardı. O anneler “influencer”a dönüştü. Çıkar telefonu dayılarının karşısında şantiyede tiktok ve reels için prodüksiyonlu film çeken işçiler, yabancı parçalarda dans eden köylüler, üçü beşi bir arada canlı yayın açan teyzeler var artık.
Toplum dönüşür, dönüşüyor. Bilgiye erişimi başarır, merak ettiğini öğrenmeye çaba gösterir, reflekslerini açabilir, esneyebilir. Bunu aydınlığa doğru çevirmek imkansız değil.
Büyük düşünmekten, büyük oynamaktan korkmamak gerek.
Unutmayalım ki korku iktidarın 20 yıllık kozudur.
Fazla tevazunun sonu da vasatın tasallutudur.
