Yeni ‘moda’ artık çocuğunuz lisede başarılı ve YKS’de Türkiyenin en iyi üniversitelerini kazanma potansiyeli olsa hatta kazansa bile Amerika (ABD, Kanada), İngiltere veya Avrupa’da dünya sıralamasında iyi bir üniversiteye kapağı atmasına çalışmak.
Lisansını orada yapanlar için sonrasında oralarda ‘tutunabilmek’ ve kalabilmek daha kolay olduğu gibi, oturum veya vatandaşlık alma yönünden de daha avantajlı oluyor.
Eskiden çoğu aile için çocuğunu yurt dışına göndermenin motivasyonu, 1-2 yıl oralarda master veya staj vs. yaparak bilgisini ve görgüsünü artırsın ve dünyayı tanısın. Sonrasında da ülkeye dönüp bu sayede burada daha iyi bir iş bulsun ya da burada kuracağı yaşamında bu yurt dışı tecrübesi kendisine yol göstersin.
Ne var ki artık çoğu ailenin şimdiki yeni mentalitesi ise çocuğunun mümkünse hayatını yurt dışında kurabilmesine imkan sağlamanın çocuğun geleceği için daha isabetli olacağı yönünde.
Bu anlayış değişikliğinin temel nedeni ise malum.
Artık belli bir kültür ve eğitim seviyesindeki çoğu kişi çocukları için bu ülkede sağlam ve sağlıklı bir gelecek göremiyor.
Ülkede gelinen noktada demokraside, hukuk devletinde ve insan haklarındaki inanılmaz aşınmalar ve gerilemeler ve bunların da tetiklediği ekonomik sorunlar ve fakirleşme, ülkenin siyasi geleceği açısından ciddi bir ümitsizlik doğuruyor.
