Ukrayna-Rusya savaşı sıradanlaşmış durumda. İnsanlar ölüyor, umutlar, hayatlar, kentler yok oluyor. Bunların arkasında ise sadece bir hakimiyet arayışı ve güç tokuşması var. Öyle bir hikaye ki bu, mağduru da, karşı olanı da güce sarılmaya itiyor.
Alman Savunma bakanı, iki gün önce, Alman ordusunun merkezi askeri bir güç olarak yeniden tasarlanacağını söyleyen çok önemli bir konuşma yaptı. Sözleri, 2. Dünya savaşı sonrası bir perdenin kapandığına gönderme yapıyor, güç stratejileri ve milli devlet fikrinin global düzeyde zıplama halini ve yeniden güçlü devlet meydan okumaları çağına girdiğimizi düşündürüyordu.
Dünya siyasetinde bir yanda popülist-otoriter-milliyetçi yükseliş var. Diğer yanda ve bunun karşısında da ana referans, artan oranda içe kapalı kültürel bir bakış ve güç ihtiyacı haline gelmiş durumda. Godard, 68 kuşağının ruhunu temsil ederdi. Otoriter bir dönemden, bir güç tasavvuru ikliminden çıkışı, bunlar karşısında, kültürün, yaratının, zihnin gücünü ifade ederdi.
Şimdi otoriter koku tekrar ortalığı kaplarken, Gordard gibiler yok artık…
