Bu konuda seveni sevmeyeni, Taksim veya idam çıkışına kızanı kızmayanı, her halde Tayyip Erdoğan’ın hakkını vermiştir.
Darbe gecesi tavrı ve yönetim biçimi, bu ülke için alışıldık bir tavır değildir. Binlerce insan 15 Temmuz gecesi sokaklara kendi iradelerine sahip çıkmak, ama aynı zamanda Menderes travmasıyla Erdoğan’a siper olmak için çıktı. Erdoğan bu büyük desteği kendi kişisel desteğine dönüştürmeye, iktidarını tahkim etmeye kalkmadı.
Tersine kitle değil, farklı eğilimlerden oluşan ilk kez toplum fikrine yakın bir millet tanımına doğru hareket etti.
Kriz anında yaptığı kapsayıcı liderlik ekonomiden siyasete kadar sistemin yere düşmemesinin en önemli unsuru oldu.
Erdoğan Yenikapı’daki demokratik güç gösterisinin, bu gösterinin yarına dair ifade ettiklerinin de mimarı oldu.
