Türkiye geçen yılın ilk sekiz ayında Filistin’e 77 milyon dolarlık ihracat yapmış. Peki bu yılın aynı dönemindeki ihracat ne kadar olmuş? Tam 399 milyon dolar. Yüzde 400’ü aşan bir artış var. Görülmedik bir felaket yaşayan, adeta soykırıma uğrayan bir ülkenin ithalatını nasıl olup da böylesine artırdığını anlamak tabii ki pek mümkün değil. Türkiye bu yılın ilk sekiz ayında Filistin’e 32 milyon 988 bin dolarlık demir-çelik ihraç etti. Hani geçen yıllarda da bu düzeyde bir ihracat söz konusu olsa, neyse denilebilir de, öyle bir durum yok ki… Türkiye Filistin’e geçen yılın tümünde yalnızca 282 bin dolarlık demir-çelik ihraç etmişti. Can derdine düşmüş Filistinliler bu demir çelikle inşaat mı yapıyor, silah mı yapıyor, sanayi tesisleri var da orada mı kullanıyor; sahi ne yapılıyor bu kadar demir-çelik?
Yoksa bu ihracat kayıtlarda Filistin olarak yer alıyor da acaba ileri sürüldüğü gibi gerçekte İsrail’e mi yapılıyor? Filistin’e yapılan toplam ihracatın 77 milyon dolardan 400 milyon dolara çıkması da anlamsız; demir-çelik ihracatının 282 bin dolardan 33 milyon dolara çıkması da… Yanmış, yıkılmış, binlerce can kaybı yaşamış ve yaşamakta olan bir ülke bu kadar demir-çeliği ne yapıyor olabilir, biri söyleyebilir mi?
Ayrıca İsrail, savaş sırasında stratejik öneme sahip demir-çelik gibi bir ürünün Filistin’e ulaşmasına göz yumar mı? İnsanları katletmekten bile geri durmayan bir ülke düşmanı olarak gördüğü bir ülkeye demir-çelik gitmesine ses çıkarmayacak, buna inanmak mümkün mü? Bu yılın aylık gerçekleşmesi de ihracatta bir tuhaflık olduğunu gösteriyor. Türkiye’nin Filistin’e ihracatı son dört ayda, özellikle de son iyi ayda tırmanışa geçmiş. İlk dört ayda 10-15 milyon dolar bandında kalan ihracat, mayıs ve haziranda 50 milyon dolarları bulmuş; temmuz ve ağustosta ise 119 ve 129 milyon dolar olmuş. Başlıkta vurguladığım gibi nasıl oluyorsa savaş şiddetlendikçe Türkiye’nin Filistin’e ihracatı artıyor.
