Meğer, yanlış giden her şeyin acısını, istemeden milletvekillerinden çıkarıyorlarmış, şamar oğlanı ya da günah keçisi yaptıklarını anlamadan.
Niyetleri, ucuz popülist şovla fincancı katırlarını ürkütmeden, kervan sahiplerini rahatsız etmeden ‘vurun abalıya’ çığırtkanlıklarıyla göz boyayarak milletin gazını almak değilmiş.
Maliyetsiz olduğu, yetkililerin hışmını çekme ve etkilileri kızdırma riski taşımadığı için, biriken öfke ve eleştiri oklarını etkisiz yetkisiz milletvekillerine yönlendirmiyorlarmış.
