Başbakan Davutoğlu “Bosna’da Boşnaklarla Türkçe konuştum ama kalb diliyle anlaştık” derken, bu umutla konuşuyor. Bakıyorum Davutoğlu büyük ümitle konuşuyor.
Tam o sırada, Suriye’den Halep’ten haberler geliyor. 10 bin kişi sınıra yığılmış durumda. 70 bini arkadan geliyor “Mülteci sayısı 1 milyonu bulabilir” cümleleri de Halep haberleri arasına karışıyor. Orda Rusya var zalimin dikalası, orda Amerika-Avrupa var, Rusya’dan ve Esed’den çok “Yeni bir İslam dünyası inşası”na karşı kulaklarını dikmiş tarassut halinde.
“Komşularla sıfır sorun” politikamızı ne hale getirdiler! Çok masum, son derece reel, son derece insani bir politikayı, Suriye’yi, Irak’ı diyelim yine kendi dünyamız içinden DAEŞ gibi bir canavar üreterek yok ettiler.
Çok ciddi zorluklar var. Ama Davutoğlu, bu coğrafyanın gelecek görkemli zamanlarının düşünü kuruyor. Kanaatimce bu düşü hep birlikte görmeliyiz. Ama bu düşün, reel-politiğin şartları içinden ya da emperyalist kumpasları aşarak nasıl hayat haline geleceğinin hesabını da yapmak lazım.
