Eğitim bir motivasyon sürecidir. Öğrenciyi motive etmediğiniz, verdiğiniz bilgilerin hayatta bir şekilde kendisinin de işine yarayacağına inandırmadığınız sürece yol katetmeniz mümkün değil. Öğreten ve öğrenen günü kurtarmak için belki bir süreliğine birbirlerine katlanırlar ama sürdürülebilir olmaz.
Öğretilenlerin kalıcı olması ve davranışa, yani yaşam biçimine dönüşebilmesi için çok fazla bileşene ve özellikle de motivasyona ve eğitime duyulan saygıya fazlasıyla ihtiyaç olduğu göz ardı edilmemelidir…
Eğitimi dört duvar arasına sıkıştırmak ve hele hele belirli sürelerle sınırlandırmak yanlışların en büyüğü oldu. Yaşam boyu eğitim anlayışı, bu yanlışı düzeltmek için oluşturuldu ama ilgi gördüğünü söylemek abartılı olur. Bireylerin arada bir kendilerini yenilemelerine yönelik mezuniyet sonrası eğitimin de yeterince ilgi görmemesinin nedeni; bireylerin duyarsızlığından daha çok, bu süreçleri yönetenlerin beceriksizliğinden ve konuya yeterince inanmamalarından kaynaklanıyor. İnandırmaya çalıştıkları şeylere keşke önce kendileri inansalar!..
