Türkiye’yi günlerdir üzüntüye boğan orman yangınları ile birlikte, devasa çok sayıda meselemizin yanında, nur topu gibi yeni bir sorunumuz daha oldu: Kendini kamu düzeninin sağlanmasından, pardon, suçluların cezalandırılmasından mesul gören, kendini kolluk güçlerinin yerine koyan vatandaş tipi. Aslında Türkiye tarihinde bu durum pek de yeni bir mesele sayılmaz. “Devletin bekasının sağlanmasında”, “vatanın bölünmez bütünlüğünün korunmasında”, “huzurun sağlanmasında” kendini sorumlu (!) hisseden yurttaş modeli bu ülkede hep var oldu. Bu yurttaşlar gün geldi muhbirliğe soyundu ve devrimcileri, siyasi aktivistleri ihbar etti, gün geldi eline palasını alıp protestocu avına çıktı, gün geldi kamu ahlakı adına komşusunun evine girip çıkanı dikizledi, gün geldi hocasını, meslektaşını, arkadaşını, komşusunu hizaya getirmek için BİMER/CİMER’e iki satır ihbarını yapıverdi… Kamu düzenin sağlanması kolluk güçlerine, adaletin tesisi de adli makamlara bırakılmayacak kadar ciddi bir iştir ne de olsa!
