AK Parti’yi artık desteklemiyorum. Tayyip Erdoğan’ı hem paraya hem de güce karşı doyumsuz buluyorum. Ben onu, belediye başkanlığı sırasında, yeşil katledilmesin diye 3’üncü köprüye, Park Otel inşaatına, Süzer Plaza’ya karşı çıkarken tanımıştım. Ramazan’da, evleri ziyaret edip, yer sofrasında, bir bardak su, bir kase çorbayla orucunu açması beni etkilemişti.
Ama artık Çankaya Köşkü bile kendisine yetmiyor. 100 milyonlarca lira harcadığı ve mahkeme kararını dinlemeyip Atatürk Orman Çiftliği’ne inşa ettirdiği AKSaray’da oturmaya karar verdi. Yolsuzluk meselesi gündeme gelince, üzerine gitmek yerine örtbas etmeyi seçti. Adı rüşvete karışan bakanları ve rüşvet verdiğine dair hakkında somut iddialar bulunan Rıza Sarraf’ı sahiplendi.
Eskiden, Kırmızı Kitap’ı ortadan kaldırmakla övünüyordu, 2004 MGK’sında, Nurculuk faaliyetleri ve Gülen Cemaati’ne karşı eylem planı benimsenmesini, baskı altında kaldığı için kabul ettiğini beyan etmiş, “Sonra, bu planı uygulamadık” açıklamasını yapmıştı. Ama şimdi, yandaşları haricinde kimsenin ciddiye almadığı “paralel yapı”yı, Kırmızı Kitap’a sokmaya çalışıyor.
Kırmızı Kitap zaten Anayasa dışı bir uygulama. Anayasa’nın kurduğu hukuk düzeninin üzerine şal örtebilmek ve antidemokratik düzenlemelere zemin hazırlayabilmek için, “hikmet-i hükümet” noktasından hareketle, “iç düşmanlarla” mücadeleye meşruiyet kazandıran bir yöntem.
