Son yıllarda, iktidardaki AKP’den “iki parti”; CHP’den de “üç parti” doğdu. Ülkenin en büyük iki partisi bölünerek çoğaldılar.
Kuşkusuz her bölünme bir sonuçtur; belli etkenler nedeniyle oluşur. AKP’den ayrılanların kurduğu iki partinin, ülke siyasetinin merkez sağında, ayrıca orada güçlenmekte olan İYİ Parti varken, yerlerinin nasıl açıklık kazanacağı belirsizliğini koruyor.
CHP’den ayrılanların oluşturduğu üç partinin, hele de CHP’nin oluşturduğu kimliksizlik tarlasında nasıl kimlik kazanacakları ve büyüyecekleri de bir türlü açıklık kazanamıyor.
Gerek AKP’den gerekse CHP’den ayrılanların oluşturduğu partilerin “kimliğini” değil sıradan seçmenin, değme siyaset bilimcinin de kolayca açıklayabileceğini sanmıyorum.
Bölünme, elbette, siyasetle sınırlı kalmıyor.
Sonuçta, sürekli bölünmeler, toplumun büyük bölümü için amip çağrışımı yaptırıyor.
AKP iktidarı ve onun ana muhalefeti kına yaksınlar, oluşturdukları ortamda, hızla, bir amip toplumu oluşuyor.
