Her halükârda, Çin makamlarının bu dosyada sergiledikleri tutum, Ankara’nın Uygur Türkleri konusundaki tutumu ile aşı meselesi arasında bir bağlantı kurarak hareket ettikleri algısının yerleşmesine neden olmuştur geniş bir kesimde.
Çin Halk Cumhuriyeti, teslimdeki gecikmelerin siyasi bir nedeninin olmadığını, bunun ülke içi aşı ihtiyacından kaynaklandığını söyleyebilir. Böyle bile olsa, 100 milyon dozluk bir taahhütte bulunup bunun yalnızca küçük bir bölümünü yerine getirmenin, Ankara cephesinde ve Türk kamuoyunda bir hayal kırıklığı ve güven sorunu yarattığı aşikârdır.
Pekin’in yerine getirmeyeceği/getiremeyeceği bir vaatte bulunmaması daha düzgün bir davranış olurdu. Burada yaşanan sorunlar dizisi Türkiye ile Çin arasındaki ilişkilerde nahoş bir hadise olarak iz bırakacaktır.
