Sigortalı işlerde çalışmadıkları için ‘kısa çalışma ödeneği‘ denilen göstermelik maaşı alamıyorlar, günlük çalışıp kazandıkları için yasak günlerinde para kazanamıyor, kiralarını faturalarını ödemeyi çoktan bıraktılar, sadece yiyecek ve su gibi en temel ihtiyaçlarını karşılama peşindeler.
“Vallahi nasıl diyeyim. Aç yattık aç kalktık, komşularda olan olmayanla paylaştı. Gittik kuru ekmek aldık çayla onu içtik. Yemek pişti desem yalan olur. Çıkabildiğimiz zaman işe çıktık para yapmaya çalıştık. Borç aradık, 100 lira borç bulup onla idare etmeye çalıştık. Sizin gönderdiklerinizle yaşadık ne diyeyim yoksa her günümüz aç geçecekti, biz de market çöplerine gidecektik. Aç kalınca insan her şeye sinirleniyor, kendi haline, neden böyle olduğuna, topluma sisteme düzene her şeye…” (Mehmet, Ataşehir)
(…)“Aç kalınca insan her şeye sinirleniyor, topluma sisteme düzene her şeye…” diyen çiçekçi Mehmet haksız mı?
