Ben de Türkiye’de kendi içlerinde derin bir biçimde dinini yaşayanları tanımamış olsaydım, onların insan sevgisini bilmeseydim, açıkça söyleyeyim İslamofobi çerçevesinde tanımlanan insanlar gibi düşünürdüm. Çünkü her gece televizyonu açtığımda karşı tarafa yolladığı bomba patladığı anda “Allah-u ekber” diye bağıranları, kafa kestiğinde dine uygun davrandığını sanıp mest olanları ve barbarlıklarını, çağdışılıklarını İslamiyet diye anlatan insanlara rastlıyorum.
İşte Amerikalı oyuncuya başta gösterilen tepki de bu tür ruh halinin bir sonucuydu. Gerçi daha sonra akıl devreye girdi ve hatadan dönüldü, ama o oyuncunun yaşadıkları, Müslümanların global düzeyde kendi haklarında oluşturdukları önyargının sonucudur.
İslam âleminin bugün demokrat, özgürlükçü, devletinde seküler ve demokrat bir Müslüman ülke olunabileceğini görmeye ihtiyacı var. Sadece İslam âleminin değil, tüm dünya bunu görmeye ihtiyaç duyuyor. Yoksa IŞİD ve benzeri barbarlar söylemi teslim alırlar.
Bunu global düzeyde gösterebilecek tek potansiyel Türkiye’de vardı. Ama ne yazık ki bizim toplumumuzda “yeni Türkiye” başlığı altında yaşanmakta olan hızlı ve sürekli geriye gidiş nedeniyle bu şansı da elimizden kaçırmak üzereyiz. Bunun bedelini sadece biz değil, tüm dünya çekecek.
