Daha önce bahsettiğim bir tablomdan yeniden bahsedeceğim: 1980 sonrası “Yetişkin Nüfus İşsizlik Oranı”.
2015’te yetişkin işsizlik oranı yüzde 5.3’e çıkıyor. Haziran 2015 seçimleri zaten bir ders niteliğinde sonucu kısmen sandığa da yansıtıyor. Ama ondan sonra artık ekonomi ve seçim ilişkisi kopuyor. Kasım 2019 seçimleri dahil…
2016 yılında oran yüzde 5.6
2017 ve 2018 yıllarında yüzde 5.8 olurken, 2019 yılında bu oran ilk on ay ortalamasında tam yüzde 7.3’e çıkıyor.
Ama sandık hala değişim göstermiyor.
Eskiden yüzde 5.1 olan değişim eşiği 7.3’de bile değişime gerek görmüyor. Tıpkı 2019 kamu zamları ile seçim beklentileri gibi.
Toplumun eski değerlendirme parametreleri çalışmış olsaydı şu anda Kadir Has Ünv sonuçları çok farklı çıkardı: Orada görülen iktidar partisi oy oranının tek hanesi ile bir hayal olabilirdi. Ama ülkemizde artık parametreler de değişiyor. Daha çok zam daha çok oy getirebiliyor. Daha çok işsizlik daha çok beka söylemi ile bağlılık sağlayabiliyor.
