Tartışıldı, konuşuldu ve Cumhurbaşkanı buna gerek olmadığına hükmetti ve “Biz bize yeteriz” dedi. Bir siyasi karar gerekliydi ve bu oldu.
Asıl mesele bundan daha önemlidir.
Bilinmesi gereken şu ki bir yabancı şirketle anlaşmak hainlik olmadığı gibi bunu eleştirmek de ihanet değildir. Yahut da krizden çıkış için farklı yolları önermek kötü niyetlilik olamaz. Kimi eksik, kimi fazla; herkes bilgisi ve tecrübesi yettiği kadar ülke için en iyi olanı bulmaya çalışıyor. Komploları, niyet okumaları bir kenara atalım artık. Atalım da herkesi elini taşın altına koymak için cesaretlendirelim.
McKinsey mevzusu hiçbir şeye yaramadıysa tartışma ve konuşmanın ne kadar değerli bir şey ve olmazsa olmaz bir ihtiyaç olduğunu gösterdi. Umarız bundan sonra da bu yöntem işler ve bir daha kimse beğenmediği görüşü yaftalayarak susturmaya çalışmaz.
