CHP ve MHP, Ekmeleddin İhsanoğlu’nu ortak cumhurbaşkanı adayı göstererek bir şans yarattılar. Buna mukabil ellerindeki İhsanoğlu şansını bihakkın kullanamadıkları daha şimdiden belli oldu.
Cumhurbaşkanlığı seçimine, CHP ve MHP gibi siyasi süreç ve algı yönetimi ile siyasal iletişim konularında birbirinden yetersiz iki partinin ortak adayı olarak girmek ise İhsanoğlu’nun kendi şanssızlığıdır.
MHP’nin CHP ile ortak olduğu kifayetsizlik daha ziyade aday belirleme sürecinde yaşandı. Bu iki parti İhsanoğlu’nun adını telaffuz etmeden önce en azından sahip olduğu vasıflarda bir kişiyi ortak aday olarak çıkarmayı arzuladıkları mesajını kamuoyuyla paylaşıp zemini hazırlayabilmeliydi.
“Ortak aday ihalesi”nin şartnamesinde üç aşağı beş yukarı bir İhsanoğlu tarifi yapmak, sonra bu tarifi örgüte ve tabana satmayı da başarmak gerekiyordu ki AKP medyası adayın adı açıkladığında çıkan isyana bakıp “çatı çöktü” demesin.
MHP tabanının İhsanoğlu ile bir problemi yok. Neticede, maruz kalacağı risklerin büyüklüğü nedeniyle asıl uyanık ve öngörülü davranması gereken parti CHP’ydi. Ve CHP bu süreci çok kötü yönetti.
CHP’deki bünyenin, kırk yıl düşünse Ekmeleddin İhsanoğlu gibi bir ismi cumhurbaşkanı adayı olarak aklına getiremeyeceği genel kabul gören bir varsayım… Bu da doğal karşılanmalıdır. Ama en azından, CHP’deki “siyasi aklın” İhsanoğlu gibi bir ortak aday çıkarmayı hayal edebileceği, ihtimal dahilinde görülür olmalıydı.
