Ülkemizin dışarıdaki en görünür temsilcisidir Türk okulları; öğrencilerinin Türkçe Olimpiyatları’nda gösterileri de izleyenler açısından yıllık bir terapi seansı gibidir… Onlardan mahrumiyet büyük bir kayıp… Zaman gazetesi yayın yönetmeni Ekrem Dumanlı“Tek bir tuğlası olmadığı halde millete mal olmuş okulların kapanması için çırpınıp duranları” tarihe ve Allah’a havale ediyor… Sağlam bir yazı.
Yalnız çürük bir tarafı var: Gelişmeye koyduğu teşhis yanlış… Sebep olarak ‘Ak Parti hükümetinin yurtdışında yaptığı kara propaganda’yı gösteriyor çünkü… Propagandaların etkisi olabilir; ancak bir noktaya kadar… O noktaya varmada pek çok başka etkenlere ihtiyaç var… Hayırlı hizmetler gören, bulundukları ülkelerin eğitim seviyesini yükselten okulları, o ülkelerin yönetimleri, Ak Parti’nin gönlünü yüce tutmak için kapatır mı hiç? Pek çok ülkenin yönetimleri, “Acaba Türkiye’de yapılmak istenen bizde de tekrarlanır mı?” endişesi taşıyor olmasın?
Madem soruna taraflığımı açıkladım; bugüne gelinmesine kendi koyduğum teşhisi de paylaşayım: Okulları da açan çevrenin medyası… Hiçbir sosyal/siyasal olayın tek bir gerekçesi olamayacağını biliyorum elbette; ancak benim baktığım pencereden, sorunu köpürten ve içinden çıkılmaz hale getiren olarak, gazeteleri, televizyon kanalları, ajansı ve sosyal mecra kullanıcılarıyla o çevrenin medyası hepsinden daha belirleyici görünüyor…
